380 kilometer lopen in de voetsporen van de geestelijken van Dordt

Een tas met tien kilo aan gewicht, meer had hij niet nodig. De Dordtse Marco van Schaardenburg liep de afgelopen maand zo’n 380 kilometer van de Schotse hoofdstad Edinburgh naar Dordrecht.

Lees verder na de advertentie

Volgens hem de beste manier om te ervaren hoe geestelijken zich vierhonderd jaar geleden voelden toen ze op weg waren naar de Dordtse Synode. Ook vanuit andere landen werden wandeltochten gelopen.

Marco van Schaardenburgh liep vrijwel dagelijks 20 kilometer. Vaak sliep hij in bed and breakfasts en hotels, maar soms moest hij geloven aan wandelaarshutjes in verlaten gebieden: “Ik werd ’s ochtends wakker met een laagje sneeuw in mijn hut. Dat was heel mooi, maar ik ben zo snel mogelijk opgestaan, om te ontbijten en door te wandelen om warm te blijven”, lacht Van Schaardenburgh.

In 1618 begon geestelijke Walter Balcanquhall zijn reis vanuit Edinburgh om in Dordrecht de Church of Scotland te vertegenwoordigen bij de Synode, waarvoor theologen uit verschillende Europese landen waren uitgenodigd. Van Schaardenburgh liep de tocht niet om religieuze redenen: “Ik wilde laten zien hoe bijzonder het was dat zoveel mensen uit Europa samenkwamen om te vergaderen. En ik wilde ervaren hoe het was om lopend zo’n verre reis te maken.”

Ook vanuit Basel, Londen en Kopenhagen reisden geestelijken naar de Synode. Het kostte Marco weinig moeite om vijf andere deelnemers te vinden die vanuit die landen een tocht begonnen. “Het was geen probleem. Iedereen vond het leuk en heeft direct ja gezegd.” De wandelaars deelden met artikelen, tekeningen en video’s ervaringen op hun website alsikmaarindordt.com. Deze beelden worden gebundeld tot een documentaire.

Voor hun project kregen ze subsidie van de gemeente Dordrecht. De gemeente had 200.000 euro voor initiatieven vanuit de bevolking in het kader van de herdenking van de synode. Ook filmprogramma’s, kunsttentoonstellingen en muziektentoonstellingen profiteerden van de bijdrage.

image
© Helene de Jong

De eerste negen dagen van zijn wandeltocht vergezelden Van Schaardenburghs vrouw en twee vrienden hem. Vanaf de Schotse grens ging hij alleen verder. Wat hem het meest opviel, was de rust. “Ik kwam tijdens mijn tocht soms maar twee mensen per dag tegen. In 1618 zag een wandelaar zelfs op grotere wegen misschien maar twee mensen.” Marco kijkt tevreden terug op zijn wandeltocht. “.Je raakt gewend aan de 20 kilometer die je dagelijks loopt. De fysieke inspanning viel mee, ik had alleen verwacht dat er minder modder zou zijn.” Ondanks dat hij vaak tot zijn enkels in de modder stond, zou hij het zo opnieuw doen. “Ik zou het zo volgende week weer doen, maar wel met toestemming van mijn vrouw”, lacht hij.

Waarom werd de synode gehouden, waarom en tegen welke achtergrond? Lees het in Dordt voor dummies.